MATHERMIC - ocieplona, trwała i elegancka elewacja.

    System "Mathermic" stanowią gotowe moduły ze sztywnym rdzeniem poliuretanowym o grubości 60mm, w którym trwale zamocowane są elewacyjne płytki klinkierowe. Pojedynczy moduł płaski ma wymiary 1441 mm×693 mm (0,99 m²), a narożnikowy - 385 mm/385 mm×693 mm (»0,53 m²). Elementy łatwo mocuje się na ścianie przy użyciu łączników z trzpieniem stalowym.

    Poliuretan wykazuje najlepsze parametry użytkowe wśród materiałów termoizolacyjnych (λ = 0,025 W/(m-K)). Dzięki temu by osiągnąć ten sam efekt ochrony cieplnej, można zastosować mniejszą w porównaniu z innymi izolatorami grubość poliuretanu. Dla przykładu: ściana wymurowana z pustaka Max o grubości 29 cm, na której następnie zamocowano okładziny "Mathermic", uzyskuje współczynnik przenikania ciepła U = 0,30 W/(m-K), czyli taki, jaki jest wymagany dla ścian warstwowych w budynkach jednorodzinnych, zgodnie z Rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DzU z 2002 r. nr 75, poz.690 z późn. zm.).

    Rdzeń poliuretanowy systemu "Mathermic" charakteryzuje się następującymi parametrami:

        » gęstość: min. 42 kg/m³
        » wytrzymałość na ściskanie: nie mniej niż 150 kPa
        » chłonność wody (24 h) do 1%
        » zmiana wymiarów liniowych (24 h, +85ºC) +1,5%

    Klinkier (w postaci płytek elewacyjnych 250 mm × 65 mm × 10 mm) sprawia, że elewacja jest trwała, z wyrazistą niepłowiejącą barwą, zachowuje twardość skały w trudnych warunkach atmosferycznych i podczas eksploatacji oraz odporność na duże wahania termiczne, działanie mrozu, słońca i wody.

    Na elementy systemu składają się: listwa cokołowa, moduły elewacyjne (centralne - płaskie oraz narożne - lewe i prawe), systemowe płytki klinkierowe centralne i narożne luzem (do łączenia zamocowanych sąsiadujących modułów), piana montażowa PUR, klej do mocowania płytek klinkierowych i zaprawa do fugowania.

            
Fot. 1-10. Fazy montażu systemu "Mathermic" na elewacji:
1 - przykręcenie listwy cokołowej do ściany, 2 - montaż elementu narożnego do listwy startowej,
3 - przykręcenie płyty łącznikiem stalowym, 4 - montaż łączników w fabrycznie naznaczone miejsca,
5 - montaż korpusu łącznika talerzowego, 6 - wbijanie dybla w korpus łącznika, 7 - dosuwanie kolejnej płyty do uprzednio zamocowanej, 8 - dobijanie dybli w łącznikach sąsiadującej płyty,
9 - nanoszenie zaprawy klejącej na łączeniową płytkę klinkierową, 10 - przyklejanie płytki klinkierowej do płyty, 11 - fugowanie spoin, 12 - wyrównywanie spoiny fugarką, 13 - końcowe czyszczenie spoin.

Montaż systemu:

    Rozpoczyna się go od przykręcenia listwy cokołowej do ściany (fot. 1). Opiera się na niej modułowy element narożny (fot. 2), do którego dosuwa się następnie kolejne moduły płaskie (fot. 7). Strefę ich przylegania do listwy startowej uszczelnia się rozprężną pianką poliuretanową. Zasadnicze mocowanie modułów następuje przez ich przykręcenie łącznikami z trzpieniem stalowym (fot. 3). Łączniki (w ilości 6 szt. na 1 m²) wprowadza się w otwory nawiercone fabrycznie w płycie umiejscowione w spoinach między płytkami klinkierowymi (fot. 4). Dodatkowo po obu bokach płyty stosuje się po dwa talerzowe kołki rozporowe dociągające jej brzegi do podłoża (fot. 5, 6, 7 i 8). Przy mocowaniu kolejnych modułów technologiczny frez na ich brzegach powleka się pasmem pianki montażowej, tak aby uszczelniała ona styk między płytami (fot. 7). Płyt drugiej i kolejnych warstw ze względów estetycznych nie układa się "na mijankę". W razie konieczności płyty można docinać na wymiar. W pustych polach na złączach płyt wkleja się łączeniowe płytki klinkierowe (fot. 8, 9 i 10). W narożnikach muru wklejane są łączeniowe płytki narożne. Fugowanie najlepiej wykonywać maszynowo z użyciem pneumatycznego pistoletu (fot. 11). Fuga w spoinach wyrównywana jest fugarką (fot. 12). Po przeschnięciu szczotkuje się spoiny z nadmiaru fugi (fot. 13). Zaleca się stosować elastyczne zaprawy do fugowania wskazane przez producenta.